Okay, (rase nye sume entri ak start ngan 'okay'..haha) so, this thing happened last week. But, let's save the main topic later. This is the intro. I was wondering, ah no, am still wondering, am I not allow to perasan? Haha, this is just another silly thing that came out of my mouth.
Well, you see girls, ak ni mmg jenis kuat perasan! Haha, dh tau la kan.. Tp, kalo bkn ngan org tertentu, ak x ckp ape2 bile dtg gedik ak nk perasan skit. Kdg2 tu, bkn ape, ak rase segan nk ckp sbb nanti org pk, "Eh, die ni, lawa x, cun x, perasan lebih." Haa, tu yg ak x nk dgr tu. So, ak pk, baik le diam. Perasan sndri la, I mean, syok sendri je la.
Dh hbs intro, msk blk cite td. last week ak ade la g satu seminar ni. I told you ady cik mira, about the financial planning thingy. Pagi tu ak dtg... ak rase normal? Haha... seriously normal. Blm timbul lagi the 'perasan-ness' tu. Entah cmne, dh hbs lunch break, ak duduk la sengsorang kat tepi bilik meeting tu coz, unfortunately it was locked.
I was reading a novel, x kan nk berangan plak, x manis dipandang org lalu-lalang. Then, dh lma skit pengelola seminar tu dtg nk bukak pintu bilik tu la. So, ak tunggu la sume org yg penting msk dlu... x nk la nmpak sgt cm kureng ajar. Nk dijadikan cite, this one guy, yg termasuk skali dlm team yg conduct seminar tu, berenti dpn ak.
Ak pk la, ape hal plak ni... ko x nk msk ke? Ak pun pndg la die, ak dpt rase kan yg ak lmbt skit dpt signal die... ak agak la, x tau btl ke x, ak rase die bg ak msk dlu. Ladies first la kira nye tu. Ak nk x nk je senyum kat die, pastu ak blah la msk duduk kat dlm.
Time ni la ak dh start 'perasan-ness'. Ak rase mcm die stare ak... entah... pelik gile. Haha.. kebetulan time tu ak duduk jarak 4/5 krusi jauh dr die. Tempat die mmg kat situ. Ak dtg sibuk kat kwn bru knal, duduk menepek kat sblh dowg. x de kwn, lonely gak. Knl org baru, ape slh nye eh?
Then, mase lecturer tu nk start, die ckp ktowg ni dh jauh sgt, so die suh ktowg grak ke kiri die. Bgn la ak ngan ade brape2 org lagi. Ni yg x leh blah... time ak nk bgn jgk la that guy pun bgn jgk. Ape die nk wat pun ak x tau la... okay, so, x de kate die halang jln ak, (ak x gerak kuar dr seat ak pun, just die jln depan ak je, maybe die pk ak nk terbump ngan die kot.. sbb ak berenti, ak nmpak die nk lalu.) terbump mmg x la, die leh ckp sori kat ak. Aik?? Asal?? Perlu ke?? Ak wat dunno je.
Later2 ak dh x rase die stare ak sbb die x de dlm bilik tu. Haha, of coz la kan? Last skali... die jln nk circulate borang feedback. Smpai tmpat ak, die x pndg ak lgsg, okay, x pe, tp die terangkan kat org sblh ak tu n ignore completely ak. Ai... kot ye pun, ak ni part of the seminar tu, bile terangkan, pndg la jgk ak. Haih... ape2 je la.
At the end of that seminar, ktowg sume actually mcm org gile tau! Haha, mmg x nk ngaku kalah dlm game yg dowg wat tu. So, ak x pk bnde lain slain concentrate btl2 dlm task ktowg. Jd, ak x sedar bile die msk blk dlm bilik tu (die suke kuar) and kat mane die duduk. Penghujung game, lecturer tu announced la ktowg sume menang since x de sape nk ngalah. Okay, applaud~~ Ha! Tgh sronok ak tepuk tgn, ak terpandang die. Dlm ati ak ckp, eh, bile die duk situ? Okay, not big deal. Yg ni ye big deal! Ak tau yg die tgh pndg ak sbb the moment ak pndg die, lebih kurang 2 saat cmtu, die trus toleh tmpat lain.
So... hbs dh moment perasan ak. Lol~~~ Pnjg gile ak menaip!